Proud of the past, looking to the future

Zeepkistenrace

Als jongerenwerker is het leuk om samen met jongeren aan de slag te gaan. Door ze te betrekken bij de organisatie, vergroot je de betrokkenheid en vastberadenheid. In Heinenoord zijn we in juni gestart met een nieuwe werkgroep, in samenwerking met Oranjevereniging Nederland en Oranje. Deze groep bestaat uit negen jongeren in de leeftijd van 12 tot en met 17 jaar, alle woonachtig in Heinenoord. Zij hebben aangegeven een activiteit te willen organiseren, waarna het voorstel is gedaan om een zeepkistenrace te organiseren. Met behulp van een WhatsApp groep en vergaderingen is het evenement van de grond gekomen.

Na het verdelen van de taken, zijn de jongeren aan de slag gegaan om alles voor te bereiden. Het verspreiden van flyers en posters, benaderen van sponsoren, op bezoek bij de radio, foto maken voor de krant, het papierwerk op orde maken, taakverdeling voor de dag zelf, testen van het parcours, etc. Vol overtuiging is alles aangepakt en was het een waar feest dat het eindelijk zo ver was: zaterdag 19 september, de dag van hun eerste activiteit!

Samen met nog twee bestuursleden van de Oranjevereniging hebben we de jongeren geholpen bij de organisatie en uitvoering. Op de dag zelf waren we ter ondersteuning, maar al snel lieten ze zien dat we niet nodig waren. Vol enthousiasme namen ze de race in eigen hand en hebben ze een geweldige dag georganiseerd voor jong en oud. In de video hieronder is dit duidelijk terug te zien.

Heinenoord live

In 2013 ben ik aangesloten bij het bestuur van de Oranjevereniging in Heinenoord. Het is belangrijk om zulke verenigingen in stand te houden om het dorp levendig te houden. Na een paar vergaderingen hadden een aantal bestuursleden het over een idee dat al lange tijd rondzweefde, maar nooit doorgezet werd. Na doorvragen bleek dat ze een muziekfestival in het dorp wilde organiseren. Al snel werd iedereen enthousiast en was de knoop doorgehak, Heinenoord live zou georganiseerd gaan worden.

IMG_1743Met een kleine werkgroep gingen we vergaderen over hoe we dit moesten gaan aanpakken. Vol enthousiasme gingen we aan de slag met het zoeken van een locatie, sponsoren, geluidsmannen, bands en alles wat er nog meer bij komt kijken. De reacties waren overweldigend en Heinenoord live was ontstaan. Met twee veilingwagens, partytenten, vijf bands, geluidsmannen, een hoop (fris)drank enig veel meer was het festival een feit! Heel het dorp was uitgelopen en genoot van de live muziek van het lokale talent.

Na het overweldigende succes van 2014 werd er binnen het bestuur besloten om er een jaarlijks terugkerend evenement te maken, zolang de financiën het toelaten. In 2015 hebben we de ervaring van het voorgaande jaar meegenomen, om het festival nog beter te maken. Met één band meer, nieuwe acts en een optreden van de playbackshow winnaars (Koningsdag) groeide het festival. Helaas was het weer erg slecht en moest er vier dagen voor het festival worden uitgeweken naar een andere locatie. Het was weer een groot (wel een beetje koud) feest.

In 2016 zijn we over gegaan op een spantent, zodat het weer geen roet in het eten kon gooien. Het opzetten was een nieuwe ervaring en heeft wat zweet gekost. Uiteindelijk was het weer een enorm feest en heeft iedereen enorm genoten.

2018 stond in het teken van ons vijfjarig jubileum. Het Jong Oranje Comité heeft de caravan omgebouwd tot Foodtruck. Bezoekers konden hier diverse alcoholvrije cocktail kopen. Daarnaast was er voor het eerst een echte dj tussen de optreden door.

Unieke iPhone

Schermafbeelding 2014-06-06 om 12.12.25Een uit de hand gelopen verzameling van iPhone hoesjes zorgde voor een nieuw idee. Veel mensen vroegen aan mij waar ik ze bestelde, omdat ze ook iets anders wilde hebben dan de standaard covers. Toen ontstond het idee om een eigen webwinkel te maken waar de unieke hoesjes voor een schappelijke prijs te koop waren. Al snel groeide het uit naar bumpers en accessoires.

Het leukste aan dit project vond ik het opstarten van een eigen bedrijf en het maken van een klantvriendelijke webshop. Het logo is een schuine U, waardoor de C van Charlene terug komt. Na twee jaar en de opkomst van de iPhone 5 heb ik besloten om te stoppen.

Red Bull Crashed Ice

Red bull

Een paar jaar terug vervulde ik een van mijn grote dromen, namelijk ijshockey. Al sinds ik kon schaatsen was ik dag en nacht met stick op de ijsbaan te vinden. Eenmaal 18 en in het bezit van een rijbewijs besloot ik om me aan te sluiten bij de Dordrecht Lions. In tegenstelling tot wat iedereen denkt, is het een super snelle en sportieve sport. Vechten gebeurd (voornamelijk) alleen op televisie en een bodycheck wordt geïncasseerd door de bescherming.

Op Facebook zag ik een oproep voor ijshockeyers die kans wilden maken om deel te nemen aan de Red Bull Crashed Ice race in Canada. Dit leek me geweldig om aan mee te doen, dus besloot ik om mee te doen aan kwalificatie. Met maar één plaats te vergeven en met zo’n honderd deelnemers was ik verreweg gemiddeld. De twee jaren daarna bleef ik deelnemen, want het evenement opzicht was al één groot feest. In 2010 bleken er twee kwalificaties te zijn, één voor de mannen en één voor de vrouwen. Ik eindigde als tweede van de dames en ging door naar de echte baan in Valkenburg. Vol ongeloof belde ik familie en vrienden op om dit heugelijke nieuws mede te delen.

Tja en dan sta je onderaan het parcours en kom je tot de conclusie dat dit toch echt wel heftiger is dan gedacht. Opgeven is voor mij geen optie, dus dan maar focussen. In onze kleedkamer probeerde ik met te concentreren op de taak die voor me lag. Hierdoor zag ik Rintje Ritsma, Annamarie Thomas, Gerard van Velde en Falko Zandstra even over het hoofd. Die deden namelijk ook mee als een promotiestunt en hadden onze kleedkamer toegewezen gekregen. Ja en dan is het zover, een oefenrondje…. De eerste mannen kwamen de baan al af met een schouder uit de kom, hersenschudding, etc. Eenmaal op de baan had ik besloten dat ik wilde genieten van het evenement en de kans die ik had gekregen. Toch nog even een rondje maken en hopen op het beste. Eenmaal in de avond stroomde het publiek het terrein op en voelde ik me echt een BN’er. Daar gaan we dan, naar de start en proberen het beste er van te maken. Eenmaal op het ijs besef ik hoe druk het is, 25.000 man die staan te kijken naar hoe wij de baan af gaan. Helaas heb ik geen goed beeldmateriaal meer kunnen vinden, maar wel één waar duidelijk wordt hoe de baan en het evenement eruit zag. Zelf ben ik halverwege onderuit gegleden en (voor mijn gevoel) klapte iedereen op de boarding en riep ‘staan, staan, staan!!!’. Uiteindelijk als laatste beneden gekomen, maar wat een ervaring zeg!